Μια ανάρτηση στελέχους του ΟΦΥΠΕΚΑ με έδρα το Αιτωλικό, με σαφείς πολιτικές αναφορές, δίνει αφορμή για έναν διαφορετικό προβληματισμό.
Γιατί συνήθως ακούμε –και ορθώς– ότι η πολιτική δεν πρέπει να παρεμβαίνει στη λειτουργία των υπηρεσιών και των θεσμικών φορέων. Τι συμβαίνει, όμως, όταν η εικόνα αντιστρέφεται; Όταν δηλαδή στελέχη ενός οργανισμού με συγκεκριμένη θεσμική αποστολή επιλέγουν να τοποθετούνται ενεργά στον πολιτικό λόγο;
Προφανώς, κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στις πολιτικές του απόψεις και στην έκφρασή τους. Όταν όμως κάποιος υπηρετεί έναν φορέα που καλείται να διαχειρίζεται ευαίσθητα ζητήματα για τον τόπο, είναι εύλογο να γεννώνται ερωτήματα για το πώς διαχωρίζεται η προσωπική πολιτική τοποθέτηση από τη θεσμική ιδιότητα.
Και ίσως αυτή να είναι μια καλή αφορμή για να τεθούν και ορισμένα πολύ πιο ουσιαστικά ερωτήματα για τον ίδιο τον ΟΦΥΠΕΚΑ και την παρουσία του στην περιοχή.
Ποιος ήταν όλα αυτά τα χρόνια ο πραγματικός ρόλος των αρμόδιων υπηρεσιών στην προστασία της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου – Αιτωλικού; Ποιες παρεμβάσεις έγιναν, ποιες προτάθηκαν και ποιες απέδωσαν; Ποια ήταν η συμμετοχή τους στις μελέτες, στις γνωμοδοτήσεις και στις αποφάσεις που επηρέασαν ένα από τα σημαντικότερα προστατευόμενα οικοσυστήματα της χώρας;
Και, κυρίως, ποια είναι σήμερα η πραγματική κατάσταση της λιμνοθάλασσας και κατά πόσο αυτή αντανακλά την αποτελεσματικότητα της προστασίας που της παρέχεται εδώ και χρόνια;
Διότι η πολιτική κριτική είναι εύκολη και αποτελεί δικαίωμα του καθενός.
Η λογοδοσία για το θεσμικό έργο, όμως, είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται το ερώτημα που έχει μεγαλύτερη σημασία για το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό.
