Παπαναστασίου, Πιστιόλας και Σταρακά στην ίδια σειρά στο Τρικούπειο. Μια εικόνα θεσμικής συνύπαρξης πολιτικών αντιπάλων που προκαλεί προβληματισμό για την αυτοδιοικητική πραγματικότητα της Ιερής Πόλης.
Μια φωτογραφία από την εκδήλωση της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο Μεσολογγίου, για την παρουσίαση του βιβλίου «Της Εξόδου» της Σοφίας Παπακωνσταντίνου-Τσιχριτζή, αποτυπώνει μια ενδιαφέρουσα στιγμή με ιδιαίτερο αυτοδιοικητικό συμβολισμό.
Στην πρώτη σειρά των καθισμάτων, ο δήμαρχος Αγρινίου Γιώργος Παπαναστασίου και ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Αγρινίου Κώστας Πιστιόλας κάθονται δίπλα δίπλα.
Μαζί τους και η βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Χριστίνα Σταρακά, η οποία επίσης υπήρξε πολιτική αντίπαλος του σημερινού δημάρχου Αγρινίου, έχοντας διατελέσει επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στον ίδιο δήμο.
Δηλαδή, ο εν ενεργεία δήμαρχος Αγρινίου, ο σημερινός επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης και η πρώην επικεφαλής της, όλοι μαζί, στην ίδια σειρά, στην ίδια εκδήλωση. Και μάλιστα στο Μεσολόγγι!
Για την ιστορία, στην ίδια φωτογραφία διακρίνονται επίσης ο πρώην δήμαρχος Μεσολογγίου Γιάννης Αναγνωστόπουλος και ο δήμαρχος Ξηρομέρου Γιάννης Τριανταφυλλάκης.
Μια εικόνα που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Άλλωστε, η πολιτική αντιπαράθεση δεν αποκλείει τη θεσμική συνύπαρξη και τον αμοιβαίο σεβασμό.
Ωστόσο, για όσους παρακολουθούν την αυτοδιοικητική πραγματικότητα του Μεσολογγίου, η συγκεκριμένη φωτογραφία προσφέρεται για έναν εύλογο προβληματισμό.
Εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία, αντίστοιχες εικόνες κοινής παρουσίας του εκάστοτε δημάρχου Μεσολογγίου και του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης δεν αποτελούν γνώριμο θέαμα στην πόλη.
Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία κατά τη φετινή επετειακή χρονιά, με τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου.
Μια χρονιά που θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για περισσότερες στιγμές θεσμικής συνύπαρξης, χωρίς αυτό να σημαίνει υποχώρηση από πολιτικές θέσεις, διαφωνίες ή αντιπαραθέσεις.
Κανείς δεν ζητά από τη δημοτική αρχή και την αντιπολίτευση να συμφωνούν. Το να μπορούν, όμως, να συνυπάρχουν σε μια δημόσια εκδήλωση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Η φωτογραφία από το Τρικούπειο δεν σημαίνει ότι στο Αγρίνιο απουσιάζουν οι πολιτικές εντάσεις. Ούτε ότι οι διαφωνίες μεταξύ Παπαναστασίου, Πιστιόλα και Σταρακά έχουν εξαφανιστεί.
Αποτυπώνει, όμως, κάτι απλό: ότι άνθρωποι που βρέθηκαν ή εξακολουθούν να βρίσκονται σε αντίπαλα αυτοδιοικητικά στρατόπεδα μπορούν να καθίσουν δίπλα δίπλα, να παρακολουθήσουν την ίδια εκδήλωση και να συνυπάρξουν στον ίδιο δημόσιο χώρο.
Και τελικά, το ερώτημα δεν αφορά το Αγρίνιο.
Αφορά το Μεσολόγγι. Γιατί μια φωτογραφία που τραβήχτηκε μέσα στην πόλη μας μοιάζει τόσο ασυνήθιστη για τη δική μας αυτοδιοικητική πραγματικότητα;
Ίσως, τελικά, αυτό να είναι και το ουσιαστικότερο μήνυμα της φωτογραφίας: ο πολιτικός πολιτισμός δεν κρίνεται μόνο από όσα λέγονται στα δημοτικά συμβούλια και στις δημόσιες αντιπαραθέσεις, αλλά και από την ικανότητα των πολιτικών αντιπάλων να συνυπάρχουν με θεσμικό σεβασμό.
Κάτι που εκ των πραγμάτων λειτουργεί καταλυτικά για την προώθηση λύσεων σε ζητήματα του τόπου και κυρίως την προάσπιση των συμφερόντων του.
