Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε τη Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στο Αγρίνιο, η εξόδιος ακολουθία της αειμνήστου Ουρανίας Λανάρα, Προέδρου της Ορθοδόξου Φιλανθρωπικής Ιεραποστολικής και Πολιτιστικής Αδελφότητας Αδελφότητα Αγία Φιλοθέη, φιλολόγου και τέως Γενικής Επιθεωρήτριας Μέσης Εκπαίδευσης.
Της ακολουθίας προεξήρχε ο Ιερόθεος Βλάχος, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, συγχοροστατούντος του Δαμασκηνός, Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Συμμετείχε πλειάδα κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ πλήθος πιστών προσήλθε για το ύστατο χαίρε.
Επικήδειες ομιλίες
Επικήδειους λόγους εκφώνησαν:
- ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος,
- η κα Αικατερίνη Ξυλωμένου, εκ μέρους του Δ.Σ. της Αδελφότητας «Αγία Φιλοθέη»,
- η κα Ελένη Μούρτη, εκ μέρους των μελών και συνεργατών της Αδελφότητας,
- η Μοναχή Ευσεβία Μαμασούλα, επί πολλά έτη στενότατη συνεργάτιδα της εκλιπούσης,
- και η κα Έλενα Γιαννακοπούλου, εκ μέρους των συγγενών της.
Η προσλαλιά του Μητροπολίτη Δαμασκηνού
Κατά την επικήδειο προσλαλιά του, ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός χαρακτήρισε την Ουρανία Λανάρα εμβληματική προσωπικότητα, υπογραμμίζοντας ότι από την πρώτη γνωριμία τους στην Αδελφότητα της Αγίας Φιλοθέης αντιλήφθηκε το μέγεθος του έργου και της προσφοράς της στην τοπική Εκκλησία και κοινωνία.
Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο σπινθηροβόλο βλέμμα της και στην αγάπη της για τον Χριστό, την Εκκλησία, την πατρίδα και τον τόπο, θυμίζοντας την απονομή του Χρυσού Σταυρού της Ιεράς Μητροπόλεως ως ανώτατη τιμητική διάκριση για το έργο της. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, η τιμή αυτή αποδόθηκε όχι επειδή η ίδια τη χρειαζόταν, αλλά επειδή, μέσω αυτής, τιμήθηκε ο τόπος που υπηρέτησε.
Σε ιδιαίτερα συγκινητικό τόνο μίλησε για την αγωνία της εκλιπούσης σχετικά με τη συνέχιση του έργου της Αδελφότητας και τη δέσμευση της Ιεράς Μητροπόλεως να σταθεί εγγυήτρια της συνέχειας και της διατήρησης της μνήμης της. Τόνισε ακόμη ότι η κοίμησή της, αν και προκαλεί θλίψη, συνοδεύεται από πνευματική χαρά, καθώς «ως Ουρανία» διέγραψε πνευματική οδό προς τα «ουράνια σκηνώματα», καταθέτοντας τους κόπους και τις αγωνίες της ενώπιον του Δεσπότη Χριστού.
Ο λόγος του ολοκληρώθηκε με τη διαβεβαίωση ότι το έργο της θα συνεχιστεί απαραχάρακτο, η μνήμη της θα τιμάται, και η πνευματική της παρακαταθήκη θα διαφυλαχθεί και θα παραδοθεί στις επόμενες γενεές. «Ας είναι αιωνία η μνήμη της», κατέληξε.
Μετά την ολοκλήρωση της ακολουθίας, ακολούθησε η ταφή της στο Κοιμητήριο της πόλεως του Αγρινίου.
Η Ουρανία Λανάρα, γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1931. Αποφοίτησε από το οκτατάξιο Γυμνάσιο Αγρινίου, με βαθμό απολυτηρίου Άριστα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών -Τμήμα Κλασσικό, Ιστορικό, Αρχαιολογικό και Γλωσσολογικό- και αποφοίτησε το 1954. Κατόπιν, φοίτησε στο «Βαρβάκειο Διδασκαλείο», από όπου αποφοίτησε με βαθμό «Άριστα» 10.
Επιστρέφοντας στον Αγρίνιο, διορίστηκε ως καθηγήτρια στα Παπαστράτεια Εκπαιδευτήρια. Σταδιακά έγινε Γυμνασιάρχης, Λυκειάρχης και Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαιδεύσεως. Το 1982, όταν από την Πολιτεία καταργήθηκαν οι Γενικοί Επιθεωρητές, εκείνη συνέχισε το έργο της ως απλή καθηγήτρια, μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε το 1992. Διατήρησε όμως τον τίτλο της τέως Γενικού Επιθεωρητού Μέσης Εκπαιδεύσεως.
Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στον Θεό. Έτσι, το 1980, με την προτροπή του μακαριστού Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρού Θεοκλήτου, ίδρυσε στο Αγρίνιο την Ορθόδοξη Φιλανθρωπική, Ιεραποστολική και Πολιτιστική Αδελφότητα «Αγία Φιλοθέη», με σκοπό να προσφέρουν μαζί με άλλες αφιερωμένες στον Θεό γυναίκες τη διακονία τους στην Εκκλησία και την κοινωνία. Το 1986, απέκτησαν το κτήριο, όπου στεγάζεται η Αδελφότητα μέχρι σήμερα. Στην Αδελφότητα γίνονται συγκεντρώσεις, συζητήσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα, σεμινάρια, κατήχηση, συνεστιάσεις, γιορτές, ψυχαγωγικές συναντήσεις και πολλές άλλες εκδηλώσεις με την ευλογία πάντοτε του εκάστοτε Μητροπολίτη.
Σημαντική υπήρξε η κοινωνική της προσφορά καθώς και το φιλανθρωπικό της έργο, ενώ πλούσια υπήρξε και η συγγραφική της δραστηριότητα για την οποία βραβεύτηκε το 1977 από την Ακαδημία Αθηνών.
