Σε ερώτημα του MessolonghiNews προς το Γραφείο Τύπου του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου σχετικά με το περιστατικό, που σημειώθηκε την Κυριακή, στο Νεοχώρι και οδήγησε στη σύλληψη πολίτη, ο οποίος φέρεται να εξύβρισε, τον δήμαρχο Σπύρο Διαμαντόπουλο, δόθηκε η ακόλουθη απάντηση:

«Το προχθεσινό περιστατικό δεν ήταν μεμονωμένο. Ο κ. Διαμαντόπουλος έχει δεχτεί επανειλημμένη παρενόχληση από τον συγκεκριμένο πολίτη τους τελευταίους μήνες, η οποία περιλάμβανε και ανεπιθύμητη σωματική επαφή.

Παρά τις επανειλημμένες αυτές στιγμές, επέδειξε ανοχή, χωρίς καμία αντίδραση. Χθες, μετά από νέο περιστατικό προσβλητικής συμπεριφοράς, και αφού δεν είχε πλέον περιθώριο ανοχής, επέλεξε να ακολουθήσει τη νόμιμη διαδικασία, καλώντας την αστυνομία.

Κανένας πολίτης, δημόσιο πρόσωπο ή μη, δεν οφείλει να ανέχεται επ’ αόριστον επαναλαμβανόμενη παρενόχληση.

Η υπόθεση βρίσκεται πλέον στα χέρια της Δικαιοσύνης, και ο Δήμαρχος δεν θα προβεί σε περαιτέρω σχόλιο μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.»

Η υπόθεση διερευνάται από τις αρμόδιες αρχές και αναμένεται να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη δικαστική διαδικασία.

Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση του Δήμου αποτελούν τη θέση της δημοτικής αρχής και δεν έχουν κριθεί από τη Δικαιοσύνη.

Παράλληλα σήμερα σε ανάρτησή του ο δήμαρχος Μεσολογγίου Σπύρος Διαμαντόπουλος σημείωσε:

Λίγα λόγια για όσα ακούγονται.
Ξέρω τι γράφεται από χθες. Θα σας μιλήσω με ειλικρίνεια, γιατί νομίζω ότι το οφείλω.
Πρώτα το προφανές. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αρέσουμε σε όλους. Υπάρχουν άνθρωποι που διαφωνούν με όσα κάνω, και άλλοι που απλώς δεν τους αρέσει η φάτσα μου. Δικαίωμά τους. Όποιος μπαίνει στα κοινά το ξέρει από την πρώτη μέρα, και δεν το παίρνει προσωπικά.
Εδώ όμως δεν είχαμε διαφωνία. Είχαμε έναν άνθρωπο που είχε κάτι προσωπικό μαζί μου και επανερχόταν επί μήνες. Και σε μία από αυτές τις φορές, η συμπεριφορά πέρασε μια γραμμή που δεν έπρεπε να περάσει. Χθες ήταν η τέταρτη φορά.
Καμία από τις προηγούμενες δεν τη δημοσιοποίησα. Όχι επειδή δεν με άγγιξαν. Επειδή θεώρησα ότι η θέση που κατέχω σου ζητάει να αντέχεις περισσότερα από τον καθένα, και ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει από μόνο του.
Δεν σταμάτησε. Και χθες έκανα αυτό που θα έκανε ο καθένας, κάλεσα την αστυνομία. Χωρίς ένταση, χωρίς φωνές. Ό,τι ακολούθησε δεν το όρισα εγώ.
Θυμάστε και το περιστατικό με τα τρικάκια στο σπίτι μου. Το ξέρετε, είχε γίνει γνωστό τότε. Δεν έχει καμία σχέση με τη χθεσινή υπόθεση και δεν τα βάζω στο ίδιο καζάνι. Άλλοι άνθρωποι, άλλη αφορμή, άλλη ιστορία. Το αναφέρω για έναν λόγο μόνο. Γιατί κάπου πρέπει να μπει ένα τέλος. Όχι επειδή ζούμε σε κλίμα τρόμου. Δεν ζούμε. Είναι μεμονωμένα περιστατικά, λίγα, και η καθημερινότητά μου είναι εντελώς άλλη. Αλλά όταν το ίδιο πράγμα επαναλαμβάνεται από τον ίδιο άνθρωπο για τέταρτη φορά, η ανοχή σταματάει να είναι αρετή.
Θέλω να πω κάτι ακόμα, γιατί έχει σημασία. Δεν κρύβομαι και δεν πρόκειται να κρυφτώ. Δεν έχω ασφάλεια, δεν έχω συνοδεία. Περπατάω στο κέντρο, με την οικογένειά μου, στα ίδια μαγαζιά με όλους.
Έτσι ζούσα πριν, έτσι ζω και σήμερα.
Και χθες, μετά από όλα αυτά, δεν έφυγα. Συνέχισα στο Νεοχώρι και χαιρέτησα τον κόσμο έναν προς έναν, όπως κάνω πάντα. Όταν οι άνθρωποι εκεί έμαθαν τι είχε προηγηθεί – όχι μόνο χθες, αλλά όλη τη χρονιά – κατάλαβαν. Αυτό μου αρκεί.
Με την οικογένεια του κ. Σορόγκα δεν έχω τίποτα. Τους τιμώ και τους σέβομαι. Η υπόθεση είναι στα χέρια της Δικαιοσύνης, αλλά για μένα το θέμα είναι λήξαν.
Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Εγώ συνεχίζω.
Κατέβηκα στην πολιτική για να δουλέψω με ανθρώπους. Όχι με τους εύκολους. Με όλους.
Και θα συνεχίσω να το κάνω. Στα ίδια χωριά, στα ίδια καφενεία, χωρίς συνοδεία και χωρίς φόβο.
Γιατί την ημέρα που θα αρχίσω να διαλέγω σε ποιον θα δώσω το χέρι, θα έχω πάψει να κάνω αυτή τη δουλειά