Σε μια βραδιά βαθιάς συγκίνησης και πνευματικής ανάτασης, παρουσιάστηκε το Σάββατο 28 Μαρτίου, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου, η νέα ποιητική συλλογή «Προσκύνημα» του συγγραφέα Δημήτρη Μανιάτη, ένα έργο που λειτουργεί ως ποιητικό οδοιπορικό μνήμης, αφιερωμένο στα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Η εκδήλωση, υπό την αιγίδα του Δήμου Αγρινίου, ανέδειξε με τρόπο ουσιαστικό τη σύνδεση της ιστορίας με την ποίηση, μέσα από μια ατμόσφαιρα βιωματικής συμμετοχής. Το κοινό παρακολούθησε με ιδιαίτερη συγκίνηση το επετειακό βίντεο με εικόνες από το Μεσολόγγι και κείμενα των Δημήτρη Μανιάτη και Μάγδας Μπενετάτου, το οποίο λειτούργησε ως εισαγωγή στο πνεύμα του έργου.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Δημοτικός Σύμβουλος Γιάννος Φαρμάκης εκ μέρους του Δημάρχου Αγρινίου και ο Αντιδήμαρχος Χρήστος Ζαρκαβέλης, ενώ την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής Μίλτος Ζαμπάρας και ο εκπρόσωπος του Μητροπολίτη, π. Βασίλειος Αγγελάκης.

Η ταυτότητα του δημιουργού

Ο συντονιστής της εκδήλωσης Γιώργος Πανταζόπουλος σκιαγράφησε με σαφήνεια την προσωπικότητα του Δημήτρη Μανιάτη, παρουσιάζοντας έναν άνθρωπο που υπηρέτησε επί δεκαετίες τα μαθηματικά, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό του Μεσολογγίου.

Με παρουσία ενεργή και βιωματική, ο δημιουργός κουβαλά μια βαθιά σχέση με την ιστορία του τόπου, την οποία μετασχηματίζει σε λόγο ποιητικό.

Η συλλογή «Προσκύνημα» αποτελεί την έκτη κατά σειρά εκδοτική του παρουσία και συνιστά, ουσιαστικά, μια προσωπική κατάθεση μνήμης και χρέους απέναντι στην Ιερά Πόλη.

Η ανάλυση του έργου

Η ιστορικός – ερευνήτρια Ανθή Παπαθανασίου προσέγγισε το έργο μέσα από μια βαθιά βιωματική οπτική, αναδεικνύοντας το Μεσολόγγι ως μοναδικό παγκόσμιο φαινόμενο έντονης σχέσης κοινωνίας και ιστορίας.

Όπως τόνισε, η ποίηση του Μανιάτη αντλεί από αυτή τη «ζωντανή μνήμη», λειτουργώντας ως συνέχεια μιας ιεράς παράδοσης που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.

Από την πλευρά της, η φιλόλογος Μαίρη Τσαμάκη υπογράμμισε τον υμνητικό και δοξαστικό χαρακτήρα της συλλογής, επισημαίνοντας ότι το έργο διαποτίζεται από έντονη φιλοπατρία και λειτουργεί ως φορέας εθνικής αυτογνωσίας.

Παράλληλα, εντόπισε στοιχεία ρομαντισμού και επιρροές από την παραδοσιακή ποίηση, που ενισχύουν τη συναισθηματική απήχηση των στίχων.

Στιγμές που άγγιξαν το κοινό

Ξεχωριστή θέση στη βραδιά είχαν οι απαγγελίες ποιημάτων από τον Πέτρο Σιάμο, γνωστό ως «φωνή των Βαΐων», καθώς και η μουσική παρουσία του Τάσου Σκαρλάτου, ο οποίος πλαισίωσε την εκδήλωση με παραδοσιακά τραγούδια και μελοποιημένους στίχους του δημιουργού. Η σύνθεση λόγου και μουσικής ενίσχυσε τον βιωματικό χαρακτήρα της παρουσίασης.

«Νοιώθω ότι χρωστάω»

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αποφώνηση του ίδιου του συγγραφέα, ο οποίος μίλησε για το έργο του ως μια εσωτερική ανάγκη απόδοσης τιμής. «Κάθε στίχος γεννιόταν σαν ανάσα ανάμεσα στη μνήμη και το χρέος», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι το Μεσολόγγι δεν αποτελεί απλώς ιστορικό τόπο, αλλά ζωντανό σύμβολο που συνεχίζει να καθοδηγεί συνειδήσεις.

Η επαναλαμβανόμενη φράση «Νοιώθω ότι χρωστάω» συμπύκνωσε το σύνολο της φιλοσοφίας του έργου: μια διαρκής υπενθύμιση ότι η μνήμη δεν είναι παρελθόν, αλλά ενεργή δύναμη που διαμορφώνει το παρόν και το μέλλον.