Γρηγόρης Λουκάς

Ξερή η γη σου μ’ αλάτι ποτισμένη τα σώματα απ’ τον κάματο σκυφτά μα τα κεφάλια των ανθρώπων σου ψηλά κοιτούν τον ήλιο να ανταμώνουν μες στην κάπνα Τα χέρια τους δεμένα στο μολύβι αλέτρι το ‘καμαν ψυχές οργώνουν για να ριζώσει η λευτεριά στη στέρφα γη Κι αθάνατη πνοή [...]