Η επόμενη ημέρα, οι δυσκολίες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και η ανάγκη να διασφαλιστεί η συνέχεια ενός ιστορικού συλλόγου.
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τελευταίες εξελίξεις στην Αθλητική Ένωση Μεσολογγίου, ένα από τα πιο ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία της Αιτωλοακαρνανίας.
Γράφει ο Βασίλης Δελημάρης
Η επιστολή που εστάλη στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα βασικά ζητήματα που πρέπει να αποσαφηνιστούν, προκειμένου να εξεταστούν οι δυνατότητες συμμετοχής της ομάδας στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας, πάντοτε στο πλαίσιο των ισχυόντων κανονισμών.
Βλέπουμε καθημερινά όλο και περισσότερα σωματεία να εκφράζουν την επιθυμία τους να συνεχίσει η ΑΕ Μεσολογγίου στην κατηγορία. Χαρακτηριστική η ανακοίνωση του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ.
Και ποιος δεν θα το ήθελε άλλωστε;
Μιλάμε για μια ομάδα που έχει γράψει τη δική της μεγάλη ιστορία στο ποδόσφαιρο της Αιτωλοακαρνανίας. Από τη φανέλα της έχουν περάσει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, αξιόλογοι προπονητές, αλλά και διοικήσεις που πρόσφεραν πολλά στον σύλλογο. Άνθρωποι που αφιέρωσαν χρόνο, χρήματα και κόπο για να κρατήσουν την ομάδα ψηλά.
Το ίδιο συνέβη πέρυσι με τον Ναυπακτιακό Αστέρα
Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και την περσινή περίπτωση του Ναυπακτιακού Αστέρα. Μιας επίσης ιστορικής ομάδας, που δεν δηλώθηκε στην Α΄ κατηγορία και συνέχισε στη Β΄.
Σήμερα βλέπουμε τον Ναυπακτιακό να κάνει μια νέα προσπάθεια, με υγιείς βάσεις, με μια διοίκηση που προσπαθεί να οργανώσει σωστά τον σύλλογο, με αξιόλογο προπονητικό επιτελείο και, κυρίως, με εμπιστοσύνη στα νέα παιδιά.
Η διάρκεια πρέπει να είναι ο στόχος
Ο στόχος είναι να χτιστεί κάτι που θα έχει διάρκεια. Να υπάρχει η ομάδα, να λειτουργεί σωστά και, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, να μπορέσει να κοιτάξει ξανά ψηλότερα.
Αυτό θεωρώ πως πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο σήμερα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι κακό να υπάρχουν φιλοδοξίες, ούτε φυσικά να θέλει μια διοίκηση να οδηγήσει την ομάδα της στις εθνικές κατηγορίες. Το θέμα είναι να μπορεί να στηρίξει αυτή την προσπάθεια και να μην εξαντλούνται οι δυνατότητες ενός συλλόγου στην επιδίωξη μιας πρόσκαιρης επιτυχίας.
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο περνά δύσκολες ημέρες. Οι ομάδες λιγοστεύουν, τα έξοδα μεγαλώνουν και οι άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν διοικητικά γίνονται όλο και λιγότεροι.
Παλιοί παράγοντες, που για χρόνια έβαζαν πλάτη και κρατούσαν ζωντανά σωματεία, έχουν αποχωρήσει. Και το χειρότερο είναι ότι αρκετοί από αυτούς δεν θέλουν πλέον ούτε να ακούσουν για ποδόσφαιρο.
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πληγή του χώρου. Όχι το αν μια ομάδα θα αγωνιστεί στην Α΄ ή στη Β΄ κατηγορία, αλλά το αν θα υπάρχουν αύριο άνθρωποι να την κρατήσουν ζωντανή.
Για την ΑΕ Μεσολογγίου εύχομαι πραγματικά να βρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση, με συνεννόηση και σεβασμό στους κανονισμούς, χωρίς να χρειαστούν αντιπαραθέσεις που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στο ποδόσφαιρο. Η ιστορία της ομάδας είναι μεγάλη και αξίζει να έχει συνέχεια.
Το ίδιο ισχύει για κάθε ιστορικό σωματείο του νομού μας. Οι διοικήσεις αλλάζουν, οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές έρχονται και φεύγουν, οι κατηγορίες επίσης αλλάζουν. Εκείνο που πρέπει να μένει είναι η ομάδα.
Και προσωπικά θεωρώ πως η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν παράγοντα, δεν είναι μόνο να πανηγυρίσει μια άνοδο ή ένα πρωτάθλημα. Είναι, όταν έρθει η ώρα, να αποχωρήσει, να αφήσει πίσω του ένα σωματείο οργανωμένο, χωρίς δυσβάσταχτα προβλήματα και με ανθρώπους που θα συνεχίσουν την προσπάθεια.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το σημαντικότερο δεν είναι σε ποια κατηγορία, αγωνίζεται μια ομάδα, αλλά να υπάρχει και την επόμενη ημέρα.
