Γράφει ο Βασίλης Μπρούμας*
“Καημένε Μακρυγιάννη / να ’ξερες γιατί το τζάκισες το χέρι σου /
Το τζάκισες για να χορεύουν σέικ τα κωλόπαιδα”
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ας τονίσουμε κι εδώ, εν μέσω της τρεχούσης και διατηρούμενης στην επικαιρότητα συζήτησης, κάποια απλά και αυτονόητα πράγματα. Ο ασπασμός της Εικόνας της Εξόδου από τον πρωθυπουργό της χώρας είναι δικαίωμα, όπως και όλων των Μεσολογγιτών και όλων των Ελλήνων τε και Φιλελλήνων. Όσοι ασπάζονται τις Εικόνες και της Εκκλησίας δεν είναι άγιοι.
Ο εκάστοτε πρωθυπουργός, καθώς δεν εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του, θεωρητικά οφείλει να είναι άμεμπτος, πρόσωπο αρχών και αξιών, φορέας ηθικής και οράματος. Καθώς το Μεσολόγγι, όπως γράφεται, λέγεται και το πιστεύουμε, είναι “Κολυμβήθρα Ιερά του Γένους”, το προσκύνημα σ’ αυτό προσφέρεται πάντα και ως μiα μοναδική ευκαιρία πνευματικής και ηθικής αναβάπτισης για τον καθένα, όποιος κι αν είναι αυτός.
Όταν, μάλιστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως πρωθυπουργός, με την παρουσία του τιμά την Ιερή Πόλη και με την ομιλία του χαρακτήρισε την Έξοδο “ηθικό θεμέλιο”, γιατί να μην θεωρηθεί ότι ακριβώς αξιοποιεί, ενδεχομένως, την ευκαιρία για μια βαθύτερη επαφή με τα προαναφερόμενα-ζητούμενα;
Με μεγαλύτερη προσοχή και βάθος θα έπρεπε, βέβαια, να αντιμετωπιστεί εκ μέρους του Δήμου, στη σχετική ανακοίνωσή του, και η εκπεφρασμένη ευαισθησία πολιτών, που έχει να κάνει τόσο με τη συνείδησή τους όσο και με ένα ευρύτερο κοινό αίσθημα και όχι να θεωρούνται οι ίδιοι ασεβείς και χλευαστές ιερών και συμβόλων.
Εντελώς άστοχη ανακοίνωση. Κανείς, λοιπόν, δεν προσέβαλε την Εικόνα, ούτε ο μεν με τον ασπασμό του, ούτε οι δε με τα σχόλιά τους. Ελπίζουμε ο φίλος Δήμαρχος Σπύρος Διαμαντόπουλος να ασχοληθεί ο ίδιος με το θέμα και να προβεί σε διορθωτική κίνηση.
Καθώς, όμως, η ευκαιρία προσφέρεται, δύο ακόμη μικρά σχετικά σχόλια δεν θα ήταν, ίσως, χωρίς σημασία.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, προς το τέλος της ομιλίας του, στον Κήπο των Ηρώων, είπε: “…θα ήταν λάθος, στην παρούσα συγκυρία, εάν δεν τοποθετούσαμε τη χώρα στη μεγάλη εικόνα που την περιβάλλει. Μια εικόνα που, δυστυχώς, προοιωνίζεται γεωπολιτικές ανατροπές οι οποίες απαιτούν αμυντική και διπλωματική εγρήγορση, οικονομικούς τριγμούς που θα μας καλέσουν σε ρεαλιστικές αλλά απαραίτητες αναπροσαρμογές ώστε να προσαρμόσουμε την κοινωνία, αλλά και λαϊκιστικές εξάρσεις, οι οποίες μόνο με την αντεπίθεση του “μετώπου της αλήθειας” μπορούν να ηττηθούν”.
Μάλιστα, καταλάβαμε. Εντάξει, καλός ο ασπασμός της Εικόνας, έστω κι αν αυτή είναι της Εξόδου, αλλά μην περιμένουμε και θαύματα.
Και για να είμαστε δίκαιοι. Ο Δήμαρχος της Ιερής Πόλης, εμπνεόμενος από την Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων, αλλά και την παρακαταθήκη τού προ εκατονταετίας δημάρχου Χρήστου Ευαγγελάτου, μίλησε αληθινά και εκ βαθέων με την ψυχή του και την καρδιά του, πέραν των άλλων, για το ιερό φορτίο που ο ίδιος αισθάνεται ως εκ της θέσεώς του πως κουβαλάει, για το ηθικό χρέος που νιώθει, για τη δίκαιη υπερηφάνειά του αλλά και για τη “ρίζα” του και την “πανίσχυρη κι απρόσβλητη από τον χρόνο” αγάπη του για το Μεσολόγγι.
Έδειξε, όμως, κατά τα άλλα και αυτός τα όρια της δικής του αντίληψης και συνολικής “εικόνας” που έχει των πραγμάτων. “Το Μεσολόγγι αποτελεί διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας με παγκόσμια απήχηση, που συνεχίζει να εμπνέει την τέχνη και τον πολιτισμό”. Αυτό μόνο;
Έχασε τη μοναδική ευκαιρία να τονίσει το σημερινό Παγκόσμια Μεγάλο Ηθικό Μέγεθος του Μεσολογγίου, αποφεύγοντας οποιαδήποτε σύνδεση και συγκεκριμένη αναφορά στους πιο σύγχρονους αγώνες των όπου Γης Ελεύθερων Πολιορκημένων, του Λένινγκραντ, του Γκέτο της Βαρσοβίας, του Σεράγεβο, του Κομπάνι, της Μαριούπολης, της Γάζας, του Λιβάνου, της Τεχεράνης δίπλα σ’ αυτούς του Μεσολογγίου. Θα συμφωνήσω μαζί του, αυτά είναι όντως πράγματα για “μεγάλους ανθρώπους” και ο ίδιος δηλώνει ειλικρινά και ταπεινά ότι “νιώθω μικρός εμπρός σε αυτό το μεγαλείο”.
Φρόντισε να μεγαλώσεις γρήγορα, φίλε Σπύρο, για χάρη του Μεσολογγίου. Μπορείς αν το θελήσεις.
Δυστυχώς το Μεσολόγγι, παγκόσμιος τόπος προσκυνήματος, πνευματικής και ηθικής αναβάπτισης, παραμένει σήμερα όχι “πάνοπλο”, όπως (θα ήθελε να) το βλέπει ο δήμαρχος, αλλά κυριολεκτικά ξεσαρκωμένο και πάλι, όπως ακριβώς το δείχνει συμβολικά η εικόνα του παλιού Νοσοκομείου “ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ”, ερειπωμένο, με σπασμένα τζάμια, καταρρέον, δίπλα ακριβώς από τον Κήπο των Ηρώων… Και δεν παραβλέπουμε καθόλου τις φιλότιμες προσπάθειες, τις καλές προθέσεις και τα πρώτα θετικά δείγματα ανάτασης (και ανάστασης!) της Πόλης μέσω του έργου της δημοτικής Αρχής κι ως ένα βαθμό της Περιφέρειας.
Όσο καλοπροαίρετοι και διαχρονικά υπομονετικοί κι αν είμαστε, όμως, δεν παύει να μας πληγώνει και να μας προβληματίζει επιπρόσθετα, που δεν ακούσαμε, δημοσίως τουλάχιστον, καμία απολύτως “δέσμευση” του πρωθυπουργού για το Μεσολόγγι, πέρα από το “Γιώργο είσαι έτοιμος; Έλα στην Αθήνα να με βρεις”!
Για να μην υπάρξει καμία απολύτως παρεξήγηση, τέλος, η παρακάτω παραποιημένη ρήση αναφέρεται στους αιώνες και τις δεκαετίες που έχουν παρέλθει από την Έξοδο κι όχι στους τρέχοντες χρόνους που δείχνουν, πράγματι, ότι κάτι κινείται, κάτι μπορεί να αλλάξει:
“Καημένοι Δέσποτα Ιωσήφ Ρωγών, Αρχηγέ Αθανάσιε Ραζή Κότσικα, Δημογέροντα Χρήστο Καψάλη, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι να ξέρατε γιατί το τσακίσατε το χέρι σας / Το τσακίσατε για να χορεύουν σέικ τα κωλόπαιδα”.
Χρόνια Πολλά, Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους!
*Ο Βασίλης Μπρούμας είναι Ψυχίατρος στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου.
