Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια όμορφη ιστορική πολιτεία που ήταν κτισμένη δίπλα σε μια μαγευτική λιμνοθάλασσα.
Στην πολιτεία αυτή ζούσαν πολλά ωραία όμορφα και έξυπνα παιδάκια.
Ένα από όλα όμως ήταν τόόόσο έξυπνο που είχε και ανίκητη βλακεία, όπως έλεγαν και οι παππούδες στα καφενεία.
Εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό γιατί είμαι απλά έξυπνος.
Μια φορά λοιπόν που λέτε ο Άρχοντας της περιοχής διέταξε να γίνει κάτι μεγάλο στη μικρή μας πόλη που δεν θυμάμαι ακριβώς τι γιατί ήταν πολύ παλιά.
Ζήτησε λοιπόν που λέτε από κατοίκους της πόλης να αποφασίσουν αν θέλουν να γίνει με μία δημοσκόπηση (GALLOP το λεγανε).
Η απόφαση τους θα γίνονταν γνωστή μετά από ψηφοφορία που θα γίνονταν με τα μέσα της παλιάς εκείνης εποχής.
Όποιος ήθελε θα έμπαινε στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ από τον υπολογιστή του και κτυπούσε μια κουκίδα που αντιστοιχούσε σε ΝΑΙ και ΟΧΙ ανάλογα με την προτίμηση του σε μια ιστοσελίδα της πόλης.
Το ξέρω απαρχαιωμένα πράγματα αλλά έτσι ήταν τότε καθένας είχε δικαίωμα μιας ψήφου. Όποιος προσπαθούσε δεύτερη φορά έβγαινε ένας κακός Δρακός που έβγαζε φωτιές από στο στόμα του, τρόμαζες και έφευγες.
Όλα πήγαιναν πολύ καλά και τα όμορφα έξυπνα παιδάκια που ήθελαν το ΟΧΙ ήταν χαρούμενα και χόρευαν και γελούσαν γιατί τα αποτελέσματα πήγαιναν όπως τα ήθελαν.
Έλα όμως που λέτε το πανέξυπνο με την ανίκητη βλακεία παιδάκι έκλαιγε και χτυπιόνταν γιατί ήθελε το ΝΑΙ.
Έβαλε λοιπόν μπροστά να δουλέψει το πανέξυπνο με την ανίκητη βλακεία μυαλό του για να βρει τρόπο να ξεγελάσει τον Δράκο και έτσι να μπορεί να ψηφίζει όσες φόρες ήθελε.
Ζήτησε που λέτε και την βοήθεια ενός ξακουστού μάγου από διπλανή πολιτεία του ΦΟΥΛΗ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ, έτσι τον έλεγαν.
Μετά από πολλές προσπάθειες το πανέξυπνο με την ανίκητη βλακεία παιδάκι και ο μάγος βρήκαν μια λύση και ξεγέλασαν τον Δράκο.
Τότε το πανέξυπνο με την ανίκητη βλακεία παιδάκι άρχισε να κτυπάει με τα παχουλά πανέξυπνα ανίκητου βλακείας δακτυλάκια του τα πλήκτρα του υπολογιστή γράφοντας συνεχεία ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ………
Τότε που λέτε όλα τα έξυπνα παιδάκια έπεσαν σε βάρια δυστυχία και έκλαιγαν στις αγκαλιές των γιαγιάδων τους.
Ένα όμως από αυτά το πιο μικρό και τσαχπίνικα έριξε την ιδέα να προσπαθήσουν ΟΛΑ μαζί μαζί να νικήσουν την ανίκητη βλακεία του πανέξυπνου παιδιού.
Και πράγματι που λέτε μετά από ατέλειωτες προσπάθειες που κράτησαν μερικά δευτερόλεπτα δεν βρήκαν μονό τον τρόπο που κορόιδευε το πανέξυπνο με την ανίκητη βλακεία παιδάκι τον Δράκο αλλά και από που (ίχνος το λυγάνε τότε).
Άρχισαν λοιπόν να του κάνουν με τον ίδιο τρόπο πλακά μήπως και το βοηθήσουν και νικήσει από μονό του την ανίκητη βλακεία του. Δεν ξέρω τι έγινε γιατί με πηρέ ο ύπνος.
Ξέρω όμως ότι την άλλη φορά που θα κάνει τέτοια ζαβολιά θα τον καρφώσουν στο κακό Δράκο.
Το παραμυθάκι αυτό έχει σαν δίδαγμα ότι όταν είμαστε ενωμένοι και η ανίκητη βλακεία νικιέται, με την βοήθεια του Αϊ Συμιου βεβαία. Καληνύχτα σας.