Τα τελευταία χρόνια, είμαστε παρατηρητές γεγονότων που έχουν να κάνουν με την συνεχή υποβάθμιση του θεσμού της Τ.Α., των κύριων υποδομών και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του Μεσολογγίου.

Βασικά ο θεσμός της Τ.Α στην πόλη μας υποβαθμίζεται, χάνει αξία και κύρος και το κυριότερο την δυναμική τής ανάπτυξης που έπρεπε να τον διακρίνει.

Έχει αφήσει έξω από όλες τις διαδικασίες τον βασικό πυλώνα ανάπτυξής του που δεν είναι άλλος από την τοπική κοινωνία, που ποτέ δεν ρωτήθηκε και ποτέ δεν της επέτρεψε να συμμετέχει σε αυτό που λέμε διαδικασία προώθησης των τοπικών συμφερόντων.

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει ένας συνολικός σχεδιασμός υλοποίησης έργων ανάπτυξης και την μη ένταξη σε αυτόν τον σχεδιασμό το Επιστημονικό- Τεχνικό και Παραγωγικό δυναμικό της πόλης μας.

Βέβαια αυτό το έχουν νιώσει περισσότερο στο “πετσί ” τους τόσο οι νέοι που φοβούνται το μέλλον τους, φοβούνται να ρισκάρουν παραγωγικά και να στερούνται ευκαιριών επαγγελματικής αποκατάστασης και να παρακολουθούν σιωπηλά τα όσα γίνονται γύρο τους.

Αλλά και ο επιχειρηματικός κόσμος βλέπει μέρα με την μέρα να μειώνεται η επιχειρηματική τους δραστηριότητα , ο τζίρος τους, τα έσοδά τους, να χάνονται θέσεις εργασίας, να βλέπουν μπροστά τους μόνο αδιέξοδα.

Και απο την άλλη πλευρά να βλέπεις μιά Τ.Α να παρουσιάζει αδυναμία ουσιαστικής παρέμβασης και δράσης.

Ετσι σήμερα στην πόλη μας έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο κενό ανάμεσα από την δημιουργία ευκαιριών οικονομικής ανάπτυξης και προοπτικής και από την άλλη η αδυναμία των υπευθύνων για να τις καλύψουν.

Δυστυχώς, αυτό το κενό μερικοί προσπαθούν να το καλύψουν με τοπικιστικές κορώνες, με το φταίνε οι άλλοι, με προτάσεις μη υλοποιήσιμες χωρίς σχεδιασμό χωρίς πλάνο και το  κυριότερο χωρίς όραμα.

Όταν οι άλλες πόλεις με την χρήση των νέων τεχνολογιών, με ουσιαστικές αναπλάσεις και αισθητικές αναβαθμίσεις μετατρέπονται σε έξυπνες πόλεις, εμείς ακόμη δεν έχουμε ορίσει την ταυτότητα της πόλης μας , ώστε να γνωρίζουμε ποια πρέπει να είναι η θέση της, στα νέα δεδομένα που δημιουργούνται στην  ευρύτερη περιοχή μας και τι είδους παρεμβάσεις πρέπει να γίνουν.

Μιλάμε για τουρισμό όταν έχουμε ελλείψεις, κυρίων υποδομών, όταν δεν έχουμε κάνει αναπλάσεις εδώ και πολλά χρόνια και εύκολα το αντιλαμβάνεται κάποιος όταν επισκέπτεται τα Δημοτικά διαμερίσματα. Δηλαδή δεν έχουμε νοικοκυρεύσει ακόμη το σπίτι μας.

Εσωτερική οδοποιία σε κακά χάλια, πλατείες που θυμίζουν επαρχιακές πόλεις προ ετών, έλλειψη σύγχρονων θεματικών πάρκων, ιστορικές νησίδες και Κλείσοβα στην τύχη τους όπως και το παραλιακό μέτωπο,(Ευτυχώς που υπάρχουν και οι εθελοντές που προσπαθούν να βελτιώσουν την εικόνα), την ποδηλατούπολη την διατηρούμε μόνο στον αριθμό των ποδηλάτων και όχι σαν πόλη φιλόξενη προς το ποδήλατο, ένα φυσικό περιβάλλον που μας περιβάλλει και το κοιτάμε χωρίς καμία προσπάθεια ανάδειξής του και τις ελλείψεις σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων και τέλος είναι απαράδεκτο να φωτίζεται εξωτερικά ο Κήπος των Ηρώων με φωτιστικά που είναι μέσα σε σιδερένιες κατασκευές.

Το χειρότερο όμως είναι που δεν καταφέραμε να διαχειριστούμε το ΙΕΡΑ ΠΟΛΗ και δυστυχώς καταναλωθήκαμε σε παρελάσεις, ώστε σήμερα η πόλη να στερείται ενός σύγχρονου συνεδριακού κέντρου που να μπορεί να φιλοξενεί διεθνή συνέδρια και ημερίδες που θα αναδεικνύεται ο ρόλος της Εξόδου, τις θυσίες του Μεσολογγίου και την επιρροή που είχε στα Ευρωπαϊκά κινήματα και την Ευρωπαϊκή σκέψη.

Ευτυχώς και που εδώ υπήρξε και υπάρχει η ΔΙΕΞΟΔΟΣ που προσπαθεί να καλύψει όλα αυτά τα χρόνια τις αδυναμίες της Τ.Α.

Είναι υποχρέωση όλων μας να επαναπροσδιορίσουμε την πόλη μας σε σχέση με την Ιστορία της ,το περιβάλλον της, την Πανεπιστημιακή κοινότητα, τον πλούτο της και τις  παραγωγικές της δυνάμεις. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος. Όλοι μπορούμε να συνεισφέρουμε σε αυτή την προσπάθεια.

Ένα πρώτο βήμα έγινε με την λειτουργία του αρχαιολογικού Μουσείου που όμως έστω και καθυστερημένα ο Δήμος θα πρέπει άμεσα να αναπλάσει τον περιβάλλοντα χώρο του.

Ας σταματήσουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα  βλέποντας την πόλη μας να δυσκολεύεται να βρει τα βήματά της, να χάνει την αξία της.

Ας παύσει πλέον ο Δήμος να είναι χώρος προσωπικής αντιπαράθεσης και ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Ας αγωνιστούμε να γίνει ο Δήμος πεδίο κοινής δράσης πολιτικού πολιτισμού ,κέντρο ανάπτυξης και ευημερίας.

Πιστεύω οτι το αξίζει αυτό το Ιερό Αλωνάκι!

 

Λάμπρος Μπίσσας