Γράφει ο Σπύρος Συμεών

 

Όταν κάποιος δίνει την δική του μάχη ας μην μιλάμε, ας σωπαίνουμε έως ότου λήξη αυτή η μάχη.

Ο κάθε άνθρωπος έχει τα καλά και τα κακά του. Τα θετικά και τα αρνητικά του, τα σωστά και τα λάθη του, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του…

Τα λάθη, τα αρνητικά, τα μειονεκτήματα αλλά και τα κακά τα λέμε όταν ο άνθρωπος αυτός είναι σε θέση να ακούσει και να είναι παρών ή έστω να λαμβάνει γνώση. Το ίδιο και με τους επαίνους και τα θετικά και καλά του.

Σίγουρα υπήρξαν λάθη μα υπήρξαν και σωστά. Γιατί να χωριζόμαστε και ο καθένας να θέλει αν τονίσει την μια πλευρά μόνο;

Μα δεν θα ήταν ανθρώπινο αν κάποιος έκανε μόνο σωστά. Ούτε οι άγιοι δεν ήταν σε όλη τους την ζωή σωστοί. Έκαναν κι αυτοί λάθη.

Εκεί που θεωρείς ότι κάποιος κάνει λάθος τον πιάνεις ευθέως και του το λες για να τον προστατέψεις από το να πέσει ξανά σε κακοτοπιά (τώρα αν όντως έκανε λάθος ή αν εσύ το έβλεπες ως λάθος είναι άλλη κουβέντα).

Το ίδιο κάνεις και για τα σωστά πεπραγμένα του. Τον πιάνεις ευθέως και του το λες.

 

Που; Στο σπίτι του, στο τηλέφωνο, σε ένα γράμμα, στο γραφείο του. Αυτό έκανε και η ελαχιστοτητά μου στα καλά μα και στα όχι τόσο καλά από τότε που ήμουν μικρό παιδί και ήταν ένας ιεροκήρυκας και αρχιμανδρίτης ήμουν πλάι του. Βιώματα πολλά τα οποία τα κρατάω προς το παρών για εμένα. Μα μου είχε δώσει την ελευθερία και την άδεια να συζητώ κάθε προβληματισμό μαζί του. Ακόμη και όταν έγινε επίσκοπος και πάλι το ίδιο.

Είμαι άνθρωπος, κάνω λάθη κι εγώμου έλεγε. Μα δεν του έλεγα μόνο τα στραβά του αλλά και τα καλά του και τον επαινούσα, όχι ότι χρειαζόταν αλλά προσπαθώ σε κάθε στιγμή της ζωής μου να είμαι αντικειμενικός οπότε και συγχαίρω αλλά και εκφράζω δυσαρεσκεια αλλά αυτό όταν ο άλλος είναι εκεί. Είναι όρθιος και μπορεί να μιλήσει να αντικρούσει να εξηγήσει ή ακόμη και να αποκρύψει (στην περίπτωση των πολλών καλών).

Αυτές τις ημέρες βγήκαν αρκετοί να προασπίσουν και να γεφυρώσουν το χάσμα αλλά και να αποκαταστήσουν; την αλήθεια.

Και τι πραγματικά έκαναν; Τα έκαναν θάλασσα. Προκάλεσαν οργή και αγανάκτηση για ένα πρόσωπο που δεν ζήτησε να προασπισθεί. Πολλές φορές χρησιμοποίησαν και κάποια φανταστικά και ψεύτικα λόγια που ίσως θα ήταν λογικό να το κάνει κανείς για να προασπίσει κάποιον δικό του. Αυτοί βέβαια ίσως το έκαναν και για έναν ακόμη λόγο.

Ποιον; Ίσως για να του τα μεταφέρουν με τον δικό τους τρόπο όπως πάντα όταν θα επανέλθει στα καθήκοντά του, για να του κάνουν τον καλό και τον φίλο. Σε ποιον; Σε αυτόν που δεν ζήτησε προάσπιση διότι αν θέλει μπορεί και μόνος του να προασπισθεί τα λεγόμενα και τα πεπραγμένα του. Έχει το ήθος, την πυγμή και ότι άλλο πρέπει για να το κάνει.

Για αυτό σωπάστε διότι τα κάνετε χειρότερα. Δεν έχουμε όλοι την διάκριση να επέμβουμε με τον σωστό τρόπο στην κάθε περίπτωση. Αφήστε να καταλαγιάσει ότι κι αν είναι αυτό. Κι όταν με το καλό επιστρέψει υγιής και πυγμαίος όπως τον ξέρουμε όλοι τότε αν κρίνει να κάνει κάποια κίνηση θα την κάνει ο ίδιος. Δεν ζει ανάγκη από ψευτοπαλικαρισμούς ψευτοπροστάτες και καθετί όμοιο.

Τα λάθη μα και τα σωστά θα τα δούμε όλοι μαζί μετά την επιστροφή του στα καθήκοντά του. Αφήστε ήσυχο τον δεσπότη. Δίνει μάχη. Δίνει μια ακόμη μάχη. Αυτήν την φορά όμως δίνει μάχη για τον εαυτό του, για την ζωή του. Μην είστε αιτία και αφορμή κι άλλων αρνητικών σχολίων εις βάρος του τώρα που δεν μπορεί ο ίδιος να πάρει θέση. Πείτε τα αυτά και ότι άλλο θέλετε και ότι άλλο σας κατέβει όταν θα τον έχουμε ξανά μπροστά μας.

Σωπάστε και προσευχηθείτε, όχι μόνο για αυτόν. Αλλά και για όλους αυτούς που δίνουν μάχη για την ζωή τους. Αν τον γνωρίζατε καλά όπως λέτε τότε δεν θα κραυγαζατε για τίποτε. Ότι και να ακούγατε θα κάνατε ότι έκανε κι αυτός.

Θα χαμηλώνατε το βλέμμα και θα προσευχόσασταν. Κι αυτό το χαμηλωμένο βλέμμα δεν είναι ζήτημα ατολμίας αλλά πυγμής και σοφροσύνης.

Αν θέλετε να λέτε ότι τον ξέρετε μια ζωή τότε αυτό κάντε. Αυτό έκανε, κάνει και θα κάνει ο “πάτερ-Κοσμάς”, διότι αν και επίσκοπος όπως ο ίδιος λέγει: “είναι άνθρωπος που πέφτει κι αυτός σε σφάλματα“. Αν κι αρχιερέας με δύναμη και εξουσία δεν κραύγαζε όταν δεν έπρεπε. Κι αυτήν την στιγμή δεν πρέπει…

Σωπάστε αλλιώς σας το υπογράφω εγώ ο ίδιος πως δεν είχατε γνωρίσει ποτέ εις βάθος τον ποιμένα μας, τον Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά κι ελπίζω να το κατανοήσετε και σε λίγες μέρες που θα είναι ξανά ανάμεσα μας να αρπάξετε την ευκαιρία να τον γνωρίσετε καλύτερα και όχι επιφανειακά για να λέτε απλά ότι φάγατε ψωμί κι αλάτι με τον παπα-Κοσμά.

Τώρα απλά σωπάστε και προσευχηθείτε.

Και που είστε εεε; Να προσεύχεστε κάθε μέρα για όσους δίνουν μάχη. Κανενός η ζωή δεν έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη αξία από κάποιου άλλου. Σε αυτήν την ζωή όλοι είμαστε αναγκαίοι.