Αυτός ο ξαφνικός εγκλεισμός στο σπίτι, πράγμα πρωτόγνωρο για τους σημερινούς ανθρώπους, σε πρώτη όψη εφιαλτικός για τους πιο πολλούς, έχει, πιστέψτε το, και τα καλά του!
Οι παλιότεροι, που είχαμε μάθει να ζούμε τις περισσότερες ώρες της μέρας μας στο σπίτι, με μόνο, κοινό εφόδιο αναψυχής ένα ραδιόφωνο, κι ένα περιοδικό για όλους, απολαμβάναμε, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κυρίως αυτό το υπέροχο, που δύσκολα περιγράφεται με λόγια, οικογενειακό κλίμα, τη συνεχή, ευεργετική επαφή με τους δικούς, που είχε πολλή έγνοια και αγάπη και στοργή και φροντίδα, και διαφωνίες και καυγάδες και φωνές και αγκαλιές και φιλιά, όλα αυτά τα πανέμορφα, που δένουν ατσάλινα και για πάντα την οικογένεια.
Οι πολύ πιο άνετες, τόσο πολύ πιο πλούσιες, όμως πολύ πιο σκληρές, συχνά απάνθρωπες με τα παλιά κριτήρια, συνθήκες της ζωής των σημερινών βιοπαλαιστών, η σκληρή καθημερινότητα, αποξενώνει τους ανθρώπους μέσα στην ίδια τους την οικογένεια.
Η αγάπη από μόνη της δε φτάνει όταν λείπει η πραγματική επαφή, όταν στην πραγματικότητα δεν ξέρεις καν καλά τον άνθρωπό σου.
Έτσι, λοιπόν, αυτός ο εγκλεισμός ας γίνει ευλογία, ας απολαύσουν οι άνθρωποι, ο ένας τον άλλον, ας χαρούν οι γονιοί τα παιδιά τους, τα παιδιά τους γονιούς, ο ένας σύντροφος τον άλλο, σαν τώρα μόλις να ξεκινούν κάτι καινούργιο, κι ίσως, μετά από καιρό να αναπολούν όλοι με ευγνωμοσύνη αυτές τις μέρες, που τώρα φαίνονται τρομερές!
Σ.Σ.
