Γράφει ο Γιώργος Φλώρος
Ελ. Επαγγελματίας
Υποψήφιος με τον συνδυασμό «Όλγα Δασκαλή – Ισχυρός Δήμος, Δυνατές Κοινότητες, Ευημερία Πολιτών»
Σύντομη εισαγωγή με σκοπό να ξεκαθαρίσω την θέση μου: αρχικά, ήμουν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό «Όλγα Δασκαλή και δεύτερον, τα παρακάτω είναι αποκλειστικά δικές μου απόψεις και όχι του συνδυασμού.
Παρατήρηση 1η: σίγουρα δεν περιμέναμε κάποια υπέρβαση σε αυτές τις εκλογές, όπως για παράδειγμα οι υποψήφιοι/ες να καταθέσουν δημόσια τα προγράμματα και τις απόψεις τους, να κριθούν για το σύνολο της πρότασης τους, να επιλέξουν με προσοχή τα ψηφοδέλτια τους κτλ. Με κύρια εξαίρεση* τους συνδυασμούς «Ισχυρός Δήμος, Δυνατές Κοινότητες, Ευημερία Πολιτών» και της «Λαϊκής Συσπείρωσης», όλα τα προηγούμενα ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας. Τον βασικό ρόλο παίζουν τα ψηφοδέλτια: ένα συνονθύλευμα προσώπων με ελάχιστους συνεκτικούς δεσμούς μεταξύ τους, τα οποία εντάσσονται καθαρά για λόγους προσωπικού συμφέροντος και με μοναδικό κριτήριο το μέγεθος του σογιού/παρέας/υπαλληλων κτλ τους και δεν παίζουν κανέναν ρόλο στην διαμόρφωση του ύφους και της πολιτικής άποψης του συνδυασμού που. Η διαπλοκή, η εξαγορά και η διαφθορά έφτασαν σε νέα επίπεδα· ήταν όμως η πρώτη φορά που, αντί να κρύβονται, έφτασαν να διαφημίζονται ανοιχτά. Πρόκειται για μια άρρωστη κατάσταση, αυτή της διαπλοκής ως τακτικής προσέλκυσης ψήφων, ως ενός ιδιότυπου πλειστηριασμού όπου πωλούνται ψήφοι και πολιτική στήριξη στον υψηλότερο πλειοδότη ανοιχτά, μπροστά στα μάτια όλων των υπολοίπων που είτε μένουν απαθείς, είτε προσπαθούν να βρουν και αυτοί/ες ευκαιρία να πάρουν ότι μπορούν.
Παρατήρηση 2η: στην πολιτική, όπως και στην φυσική, ισχύει ο νόμος της δράσης-αντίδρασης. Κάθε πράξη και επιλογή έχει επιπτώσεις και συνέπειες που δεν είναι πάντα εύκολα αντιληπτές και που συχνά κρύβονται πίσω από ιδεολογήματα του στυλ «όλοι ίδιοι είναι» – υπάρχουν όμως, και θα βρεθούν μπροστά μας Ο καθένας/μια φυσικά μπορεί να ψηφίσει με τον τρόπο που θέλει, τα κριτήρια που θέλει, το σκεπτικό που έχει. Μπορεί να θέλει να στηρίξει τον ξάδερφο ή γνωστό, μπορεί να ζητήσει ανταλλάγματα για την ψήφο του, μπορεί να πουληθεί, να αγοραστεί, να δωροδοκηθεί, να διαπλεκεί, να ρουσφετολογήσει, να δικαιολογήσει και να δικαιολογηθεί, να απέχει, να αγνοεί, να πεί ότι δεν ήξερε, δεν άκουσε, δεν έμαθε, να κάνει τέλος πάντων ότι θέλει – άλλωστε, το εκλογικό σώμα αποτελείται αποκλειστικά από ενήλικες. Αυτό όμως που δεν θα έχει δικαίωμα να ισχυριστεί, είναι ότι κοροϊδεύτηκε, προδόθηκε ή εξαπατήθηκε. Όταν ψηφίζουμε με τα κριτήρια που όλοι ξέρουμε και όχι με βάσει το ποιους/ες θεωρούμε ότι έχουν απαντήσεις ή απόψεις για τα τρέχοντα ζητήματα, θα έρθει η ώρα που αυτά θα γυρίσουν να μας δαγκώσουν και θα υποστούμε τις συνέπειες αυτών μας των επιλογών. Για να το κάνω πιο λιανά παίρνοντας σαν παράδειγμα ένα τεράστιο πρόβλημα τόσο στον τόπο μας όσο και στην χώρα: τις πλημμύρες. Στην επόμενη (που δυστυχώς μαθηματικά έρχεται) ας μην αναρωτηθεί η πλειοψηφία των δημοτών μας «που είναι ο δήμος»: ο δήμος δεν θα είναι εκεί γιατί δεν ψήφισε ποτέ για δήμο αλλά για κάτι άλλο, τελείως άσχετο με μια οργανωμένη διοίκηση με θέσεις, πολιτική βούληση και σχεδιασμό.
Παρατήρηση 3η όσον αφορά τους Ρομα: σε κάθε εκλογική αναμέτρηση έχουμε τα γνωστά επεισόδια με τους περιφερόμενους Ρομά ψηφοφόρους. Πρόκειται για μια κοινωνική ομάδα η οποία εξαγοράζεται μαζικά από συγκεκριμένους υποψηφίους; Φυσικά, είναι κοινό μυστικό. Θα ήθελα όμως κάποιος/α από όσους μιλούν για «τους γύφτους που βγάζουν δήμαρχο» να μου εξηγήσουν δύο πράγματα: αρχικά, αν είναι έτσι, γιατί ψηφίζουν ακριβώς αυτούς/ες τους/τις υποψηφίους που όλοι ξέρουμε ότι εμπλέκονται σε αυτή την συνδιαλλαγή. Και δεύτερον, θα ήθελα πραγματικά να μάθω την ηθική διαφορά μεταξύ ενός ρομα και ενός μη-ρομά που πουλαει την ψηφο του, είτε η τιμή είναι 50ευρο, είτε διορισμός, είτε οτιδήποτε άλλο. Η μόνιμη συζήτηση γύρω από τους Ρομά αποπροσανατολιστική, καθώς ουσιαστικά αθωώνει ένα ολόκληρο σύστημα διαπλοκής που λύνει και δένει, εστιάζοντας μόνο σε μια συγκεκριμένη πλευρά του ή οποία είναι τα εύκολα θύματα λόγω κατά βάση ρατσιστικών αντιλήψεων, χωρίς αυτό (ξαναλέω) να σημαίνει ότι όντως δεν υπάρχει εκτεταμένη διαπλοκή με τη συγκεκριμένη ομάδα. Αν όμως θεωρούμε ότι υπάρχει πρόβλημα, ας το δούμε στην ολότητα του και ας αντιληφθούμε ότι οι καταστάσεις που ζήσαμε είναι αδύνατο να συμβούν χωρίς την ανοχή (αν όχι την συνεργασία) εκ μέρους τμήματος των αρχών του τόπου – αλλιώς κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας.
Παρατήρηση 4η: για άλλη μια φορά, πηγαίνουμε στον δεύτερο γύρο όχι για να ψηφίσουμε για δήμαρχο, αλλά ψηφίζοντας για το ποιος δεν θέλουμε να είναι δήμαρχος. Αυτή είναι μια άρρωστη κατάσταση. Η λογική του «μικρότερου κακού» είναι κατανοητή, αλλά πρέπει κάποια στιγμή να ξεκολλήσουμε από αυτή γιατί, εκτός των άλλων, είναι αντιπαραγωγική: καταλήξαμε κάθε φορά να ψηφίζουμε μόνο για να φύγει ο προηγούμενος και τελικά τα πράγματα να γίνονται ακόμα χειρότερα. Και σίγουρα, σίγουρα όμως, να μην μπούμε ποτέ στην λογική ότι θα «φταίμε» για το αποτέλεσμα όσοι/ες δεν μπούμε στο τωρινό δίλλημα για την εκλογή: τους «κακούς» δημάρχους τους βγάζουν αυτοί/ες που τους ψηφίζουν, όχι αυτοί/ες που αρνούνται να επιλέξουν μεταξύ των δυο κακών αυτό που είναι ένα γραμμάριο ελαφρύτερο. Κατά τα άλλα, η πολιτική πράξη και δράση δεν αρχίζει και τελειώνει την Κυριακή των εκλογών: αν το καταλάβουμε αυτό, τότε μπορεί να αρχίσει αυτός ο τόπος να έχει ελπίδες. Ευτυχώς, για μια μειοψηφία αρχίζει και γίνεται αντιληπτό. Μακάρι αυτή η τάση να συνεχίσει και να δυναμώσει.
*Κύρια εξαίρεση γιατί όλοι οι συνδυασμοί εμφάνισαν προγράμματα, κάποια υποτυπώδη, κάποια λίγο καλύτερα. Όμως, με τις δύο αυτές εξαιρέσεις, κανένας άλλος συνδυασμός δεν πολιτεύτηκε με βάση το πρόγραμμα αλλά προβάλλοντας τον επικεφαλή και τα πρόσωπα των υποψηφίων.
